You are currently viewing Slam poetycki Nadzieja na Zmianę już za nami!

Slam poetycki Nadzieja na Zmianę już za nami!

Slam “Nadzieja na zmianę” pokazał, że poezja jest przestrzenią otwartą, empatyczną, gdzie z odwagą głośno mówimy o tym, co drzemie w zakamarkach ludzkiej psychiki.
 
Klubie Desdemona w atmosferze szacunku i zrozumienia rozegrała się poetycka bitwa pod hasłem „Nadzieja na zmianę”.  Spotkanie osób, które postanowiły podzielić się swoją wrażliwością, rzucając wyzwanie stereotypom i tabu otaczającemu kryzysy psychiczne.
Wydarzenie otworzyli Przemysław SzczygiełAndrzej KędzierskiPracowni profilaktyki i promocji zdrowia psychicznego LATARNIK.
 
Przemek podkreślił, że choć formuła narzuca rywalizację, to nie ona jest tu najważniejsza, a celem organizatorów jest stworzenie bezpiecznej przystani do podzielenia się trudnymi emocjami i otwarcie się na drugiego człowieka.
 
Piotr Harhaj dyrektor Centrum Samopomocy w Gdyni, które było organizatorem wydarzenia, nie krył wzruszenia skalą i formą spotkania, które regularnie zaprasza do refleksji o dobrostanie psychicznym. Podkreślił edukacyjny i społeczny wymiar slamu, który wpisuje się w założenia kampanii Odmień SWOJĄ GŁOWĘ . Zwrócił uwagę, że różne podejścia w odczytywaniu nadziei w kontekście ZMIANY, akcentując perspektywę indywidualną, ale też społeczną i wsparcie rodziny, sąsiadów, przyjaciół, które jest kluczowe w procesie zdrowienia.
 
W konkursie rozgrywanym systemem pucharowym wzięło udział 16 poetów. Uczestnicy prezentowali twórczość, od wcześniej przygotowanych tekstów, przez rymowanki, wiersze białe, aż po przejmujące improwizacje.
 
Publiczność używając niebieskich i żółte kart, decydowała o tym, kto przechodzi do kolejnej rundy. Temat przewodni wybrzmiał w wielu interpretacjach, a finałowe starcie było niezwykle wyrównane i pełne napięcia. Zmierzyły się w nim dwie wyjątkowe artystki: Aleksandra oraz Falka.
 
Aleksandra w swoim finałowym występie mocno uderzyła w systemowe postrzeganie cierpienia („Wstydź się systemie! Żeby cierpienie nazywać zaburzeniem…”). Zdobyła ona w finale 8 głosów.
Falka, prezentując tekst o neuroplastyczności i mechanizmach radzenia sobie („Neuroplastyczność nie wybacza, tylko działa”), skradła serca większości widowni, zdobywając 13 głosów i tym samym wygrywając cały konkurs.
 
Zwyciężczyni otrzymała pamiątkową statuetkę „Serce na dłoni”, która symbolizuje odwagę w mówieniu o emocjach.
Niespodzianką wieczoru była nagroda specjalna, przyznawana głosami publiczności dla artysty, który nie dotarł do finału, ale szczególnie poruszył serca widzów. Tytuł ten i nagrodę zdobyła poetka o pseudonimie Wikiki.

 
Po części oficjalnej odbył się tzw. open mic, podczas którego inni uczestnicy i osoby z widowni mogły zaprezentować swoje utwory poza konkursem.
Dziękujemy wszystkim za obecność, każde słowo i każdą podniesioną kartę.
 
Razem stworzyliśmy coś niesamowitego.
Do zobaczenia na kolejnych slamach!
 
Dziękujemy dla Sikorafoto od Marioli 🙂 za fotorelacje !

Do zobaczenia w kolejnych edycjach 🙂

Relację ze slamu można obejrzeć tutaj:

Relacja ze Slamu poetyckiego Nadzieja na Zmianę